Nieuwe wildernis


Ooit zijn oude bomen gerooid
geen ruimte meer voor nieuw
het terrein nog kaal en dor
ontkleed van koele schaduw
slechts hier en daar verdroogde struik
waarmee geen dier kan voeden

was eens het terrein een lust
rijk aan groen en gebladerte
nergens is meer serene rust
dood waart over velden
waar geen wildernis meer heerst
omdat mensen de wetten stelden.

Gewekt door duiven


Te vroeg drong licht
door gordijn
en raam
werd ik
uit mijn slaap verstoord
vroeg mij af
wat ik had gehoord.

Schone dag
beloofde licht
vrolijk en
vol zonneschijn
een feest op zich
maar welk geluid
zou dat nou zijn?

Buiten was de natuur
vol muziek en zang
met kleuren grandioos
vreugd van jong leven
als dansende lammeren
en op mijn dak dát geluid
door wekkende duiven.