Niet altijd blijft de lucht bedekt


Lach de regen naar rivieren
waar het vermengt met eigen soort
in kolkend donkere stromen
als uit de wolken waar het viel.

Laat de zon schijnen op een zee
en meren waarheen de regen
is gestroomd en ook weer opstijgt
in warme gekleurde bogen

en zich uitspreid als een sluier
over de velden als een bruid
die lach terug kaatst naar de zon
vanaf sprankeling over zeeën.

Natuurvergelijk


Wat in vroegere tijden mij verblijdde
tijdens groeien van voorjaarsgras
zo het dus in mijn jonge jaren was
en men koeien in mei buiten weidde

zagen we schapen van Hollands ras
ooien met lammeren aan hun zijde
gevoel dat ons van kou bevrijdde
en van griepverschijnselen ons genas

dikwijls zijn nu de weiden stil en doods
koeien blijven in de schuur of loods
het landschap blijft dor en ledig

leven ontwaart men er ternauwernoods
het aanzien is dikwijls niet groots
en natuurlijk evenwicht onevenredig.

Natuurlijke schoonheid


Als flinterdun spiegelglas zo teer
zo frêle zo broos en ozo breekbaar
spiegel jij zelfs de regenboog weer
vangt hemel en aarde in één gebaar.

Je danst door ‘t azuren hemelsblauw
als drijf je op een zachte wind
tussen bloemen zoet als honingdauw,
door velden vrolijk als een kind.

Je golvend haar beroert het riet
je lach schalt tussen bergen in dalen
wie zou ooit treuren die jou ziet,
hij zal zoveel kunnen verhalen.