Waarheid?


Slechts windvanen geven aan
hoe de wegen zullen lopen
waar geen richting is bepaald
wij verloren dwalend gaan
als blinden met de ogen open
onverwacht voor een afgrond staan.

Meegezogen als bladeren in storm
van houvast en veiligheid ontdaan
willoos steeds verder gedreven
zonder zekerheid of eigen norm
ook maar even stil blijven staan
bij de vraag; “Is dit werkelijk leven?”

Vrijheid


Geef mij zicht tot aan de einder
over vlakte ruim en licht
tot waar de zon haar schijnsel
naar verre horizon richt

daar wil ik zwerven over paden
door bossen en over veld
onder een azuren blauwe hemel
door geen zorg gekweld

zover het oog reikt zal ik trekken
onder de helder stralende zon
want achter gindse einder
ligt weer een nieuwe horizon.

Vorderende jaren

Hoe lang nog is de hoop
die mij aan het aardse bindt
mijn geest doet leven

verwachting dat betere tijden
dit stoffelijke vervangen
ik kan er soms naar verlangen
maar wil de breuk vermijden
dat ’t lichaam zielloos wordt

in mijn onwetendheid
blijf ik zoeken in dagen
die de jaren vormen
van het vorderen
en uitzien naar de eeuwigheid.