Toch anders


Langs oevers met riet bekleed
onder azuren blauwe luchten
en zachte bries die water rimpelt
staan daar ontbladerde bomen
dromend in zwijgend lijnenspel.

Op ’t water dobberen witte zwanen,
bevestigen een vredige winterdag
over de dijken staan boerderijen,
het vee nu in schuur en warme stal
natuur wacht tot het warmer worden zal.

Als toeschouwer loop ik stil te dromen
over tijden uit vervlogen jeugd
toen ik over hetzelfde water zwierde
een blos van kou en van vreugd
maar dat zal wel nooit weer komen.

Geef een reactie Je eerlijke mening wordt zeer op prijs gesteld

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.