Laat mij maar


In een hoekje van mijn wereld
staat een dwerg en staart
naar de wolken, naar de bomen
en zwijgt stil.

In dat stille hoekje van mijn wereld
daar waar die dwerg staat
lijkt alles zoveel groter en massaler,
voelt die dwerg zich zo klein.

Toch ben ik het liefste
in die stille kleine hoek
zwijgend kijkend naar die reuzen
omdat ik geen voorrang zoek.

Koude rillingen


Dromend zit ik zomaar ergens heen te staren
naar plekken ik weet niet waar,
stil is het om huis, alleen de storm woedt
en verwaait de kruinen van de berken
zelfs binnen klinkt het loeien van de wind.

Koude dringt door dichte kieren
geen warmte houdt hier ook stand
zelfs bloemen zijn als ijs bevroren
verleppen kleurloos voor het raam
klokken laten alleen in de verte van zich horen.

Jan de schrijver


Jan Haak schrijft gedichten,
meestal heeft hij wel in de maak,
’t zij zware of ‘t zij lichte
’t is allemaal werk van Jan Haak.

Jan Haak is een kei in schrijven
ernstige zaken of vermaak
altijd zal ’t duidelijk blijven,
dit is een vers van Jan Haak.

Jan Haak schrijft heel romantisch
echte liefde van hem lees je vaak
niet vulgair of te erotisch,
nee, dat is niks voor Jan Haak.

Jan Haak mag ik graag lezen
zijn gedichten altijd raak
je hoeft niet anders te vrezen
ze zijn gewoon van Jan Haak.

Jan Haak is een echte dichter
schrijven ziet hij als zijn taak
als je het leest voel je je lichter
’t is allemaal typisch.. Jan Haak!

Innerlijke woorden en akkoorden


Niet altijd het woord wat spreekt
niet de stilte die steeds zwijgt
maar het hart wat het gevoel draagt
in de hiaten tussen woorden
en holten vult in het zwijgen
echo weerspiegelt in de blik

maar in woorden ondersteunt
de stilte het brein
laat de hartslag dubbel horen
hoe in zwijgend refrein
ware liefde is geboren.