Wisselvallig


Glanzend ochtendlicht langs de horizon
frisse deken van dauw over weiden
golvend in schijn als stralen van zon
haar warmte voor de dag verbreiden.

Als zachte bries door wuivend riet
in fluisterstille akkoorden
het klein verdriet, wat dikwijls niemand ziet
maar alleen de bomen hoorden.

Weerkaatsend licht van ster en maan
weerschijnend op vlak water van plas
bruisen door stroomversnelling gaan
van een rivier die eerst zo rustig was.

Vrolijk springende ree op de heide
hert in het bos tussen bomen
vol capriolen als een lam in de weide
dan weer stil staan te dromen.

Een dag van leven en beleven
bij zon of wolk anders niet
en als de zon ondergaat in nevel
zing je nog zacht een lied.

Geef een reactie Je eerlijke mening wordt zeer op prijs gesteld

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.