Zuiver verlangen


Wil zijn in parken, tuinen
dwalen door velden of bossen
over vlakke landen
dan wel door bergen
zwerven langs zee.

Wil horen de vogels
bewonderen hoge bomen
genieten van bloemen
vlinders zien vliegen
bijen die nectar genieten.

Daar wil ik zijn
waar het leven bruist
lach boventoon viert
geluk wordt gedeeld
liefde gevierd.

Zoele lenteavond


Ergens klinken negen slagen
zon nadert de horizon
boomkruinen op nevel gedragen
nog beschenen door rode ballon.

In de verte klinken zachte tonen
van een eenzame klarinet
die rust van deze dag bekronen
als een vredig dankgebed.

Nagenietend in laatste zonnestralen
op het schemerig terras
laat ik mijn gedachten dwalen
hoe heerlijk ook deze dag weer was.


Hoe graag zou ik willen dichten
in klanken die zweven
op lucht of drijven op water
over velden en bossen
in ritmische tonen
als door een componist
geschreven op noten
wuivend als korenakkers
deinend als zee tot de horizon.

Dan ontvangen de echo
als lach van een kind
zuiver, ontspannen
misschien nog naïef
maar oprecht en eerlijk
vanuit pure natuur
door ruisende bossen
klinkend van verre
de roep, “Ik heb je zo lief”.

Wisselvallig


Glanzend ochtendlicht langs de horizon
frisse deken van dauw over weiden
golvend in schijn als stralen van zon
haar warmte voor de dag verbreiden.

Als zachte bries door wuivend riet
in fluisterstille akkoorden
het klein verdriet, wat dikwijls niemand ziet
maar alleen de bomen hoorden.

Weerkaatsend licht van ster en maan
weerschijnend op vlak water van plas
bruisen door stroomversnelling gaan
van een rivier die eerst zo rustig was.

Vrolijk springende ree op de heide
hert in het bos tussen bomen
vol capriolen als een lam in de weide
dan weer stil staan te dromen.

Een dag van leven en beleven
bij zon of wolk anders niet
en als de zon ondergaat in nevel
zing je nog zacht een lied.

Vrij met de elementen


Schilderij; Hans Versfelt

Ergens zijn nog die plaatsen,
ruimte van land, zee en lucht
zonnestralen van ’t water kaatsen
waarvoor men steden ontvlucht

plekken om te ontspannen
de geest weer vrijheid biedt
vertoeft zonder zorg of plannen
alleen ruime horizon ziet

plaats om tot jezelf te komen
alleen met water lucht en land
zonnend liggen dromen
ergens in duinen in het zand.

Vanaf mijn terras


Schitterend zakt de zon
als rode bol achter de kim
de horizon, één rode gloed,
het nachtegaalconcert
begint in de kikkerpoel
terwijl andere geluiden dempen.

In de eik overstemt de ware
zijn boeren naamgenoten
over het reeds nevelig land
scheren nog lage zwaluwen
om in razende vaart insecten
rond enkele koeien weg te pikken.

Vanaf het nog broeierig terras
zit ik dromerig na te genieten
terwijl langzaam de zon verdwijnt
maan en sterren de hemel sieren
en als ik naar binnen ga
zingt nog de kikkerpoel en
wordt door de eik overstemd.

Tropenavond


De jonge nacht ontsteekt de sterren
zachte broeierige wind steekt op
bij stemmig licht van kaarsen
bijgeschenen door helder maanlicht
proeven wij de sfeer van zoele avond
schoonheid van Afrikaanse binnenland

zacht weerschijnt het flakkerend licht
in fonkelende glazen wijn op tafel
onze handen verstrengelen zich
tijdens weinig woorden die wij spreken
alsof geluk opnieuw geboren wordt
terwijl de zon achter horizon is verzonken.

Tevredenheid

Waai uit over velden en bossen
in triomfgeschal van hoorn
als blaasmuziek of zachte harp
streling van zintuigen, laat horen
jouw intense drang te genieten

bevredig ons verlangen met rust
in toonaarden van velerlei klank
wanneer licht de dageraad kust
tot de avond vervult met dank
de dagen zijn gevuld met liefde.

Standvastig


Rustig stroomt water tussen oevers
zacht ruist eeuwig zingend bos
in zachte bries golft wuivend riet
en overal klinkt het lied der vogels.

Het is de plek die ik nooit vergeten zal
waar ik ben geboren en getogen
je nu nog steeds kunt horen
de roep van kieviet, grutto en tureluur.

Ruime oevers omzoomd met groen van bos
hier en daar velden met rijpend koren
dorpen waar men droomt van goede tijd
en strijdt tegen vooringenomenheid.

’s Avonds klinkt van ver een carillon
over landerijen en rivier
dit is de plaats waar mijn leven begon
en tot mijn einde blijf ik hier.

Schoonheid in ochtendgloren


Ontmoet ochtendgloren
als nog halve dromen
waar nieuwe dag laat horen
wat in haar licht zal komen.

De aarde weer als jonge maagd
blinkend schoon van aangezicht
als aan de kim licht weer daagt
de dag zich opent als gedicht.

Kleurt de velden
met parelen tussen smaragd
en schatten als zelden
door mensen bedacht.

Teer begint een fuga
van tonen iel en zacht
als begin van uitbundige opera
na rust van deze nacht.

Zal ooit na dit leven
de Nieuwe Dag zo zijn
waar ons rust wordt gegeven
louter vrede en geen pijn.

Schone dag


Spring laat je haren wapperen
golvend deinen in de wind
terwijl gouden zonnestralen
verblindend over je schijnen

dans in sluier als van nevel
een sierlijk gracieus ballet
behang met schone parelen
je zomen van smaragd

speel je mooiste melodieën
op viool, harp en fluit
en streel met zachte handen
de toetsen van het woord.