Lange reis


Een trein stond klaar op het perron
en ergens liepen rails tot de horizon
fluitsignaal weerklonk door het station
een sein dat hier een reis begon.

En langzaam rolde de machtige trein
richting het doel waar hij moest zijn
over rails aan de horizon zo klein
loeiend zijn toon in dof refrein.

Bestemming het einder van het zicht
waar aan de horizon in schemerlicht
vaag silhouet van een kruis is opgericht
teken van Hem die wonderen verricht.

Daar in de verte aan die verre horizon
de andere kant dan waar de reis begon
ver weg van dat veilig begin station
daar schijnt voor eeuwig Zijn liefdeszon.

Niet mogelijk in de tijd


Het is mogelijk terug te gaan
Naar de plek waar je bent geboren
Naar vrienden waar je mee speelde
Maar dezelfde vogels
Zul je daar niet meer horen.

Het is mogelijk terug te gaan
Naar je ouderlijke huis
Waar je kibbelde met broers en zussen
En als het te erg werd
Kwamen je ouders er steeds tussen.

Het is mogelijk je vrienden
Van toen nog weer te spreken
Maar ze blijken net als jij
Zoveel ouder, de tijd
Staat niet stil is wel gebleken.

Het is niet mogelijk de tijd terug te gaan
Dagen gaan onvermurwelijk
Als tellen in de tijd voorbij
Al kun je het bijna niet geloven
Nooit keert de stroom het tij.

Meidans


Terwijl het veld gesluierd
wacht op stralende bruidegom
is de feestmuziek te horen
als dagelijkse roep; “Kom!”
overal is versiering aangebracht
nog voor ontwaken van de nacht

bij glanzend licht der nieuwe dag
onthult zich de schone bruid
met smaragd en parelen gesierd
haar kruin schitterend van juwelen
dansend als vlinder tussen bloemen
op muziek die uit bomen haar begeleidt