Levensduur van gedichten


Als een windzucht
die het water beroert
even een spiegel rimpelt

rode herfstblaadjes
van bomen plukt
en weg laat dwarrelen

het gras laat golven
over vlakke velden
en streelt het gele riet

op tafel een bladzij
van een boek omslaat,
daarna verdwijnt in niets,

zijn gedachten geschreven
in mijn gedichten
en worden snel vergeten.

Geef een reactie Je eerlijke mening wordt zeer op prijs gesteld

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.