Eindelijk 2


Ik zie een zeil aan verre horizon
en wolken drijven langs azuren blauw
en langzaam stijgt het licht als levensbron
verwarmt de aard en verdrijft de kou.

In landerijen vangt de levensvreugd aan
het voorjaar koestert haar kleurig kroost
natuur noodt elk mens naar buiten te gaan
na barre winter biedt lente nu haar troost.

Een zachte bries golft nu over het riet
het groeiend gras glanzend als smaragd
doormergeld met meizoen en margriet
op dit seizoen is reeds zolang is gewacht.

Geef een reactie Je eerlijke mening wordt zeer op prijs gesteld

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.