In vredesnaam


Laat mij voortleven in geschreven woord
met letters in kleur van mijn bloed
als inkt op maagdelijk papier.

Stil is mijn ademtocht die hoort
het steunen en verre klagen
van hen die om vrede vragen
in gebieden van doodslag en moord.

Slechts bid ik dat haat eens liefde wordt
daadwerkelijke hulp kan ik niet geven
wil heel mijn leven naar vrede streven
doch helaas, mijn dagen zijn te kort

Laat mij voortleven in de woorden
die ik op maagdelijk papier
met letters in kleur
van mijn bloed heb geschreven.

Leeg…..


Als droom uit verleden
ben jij de toekomst
als tussenkomst
betreden zonder reden,
hebt mijn brein verward
en tijd gevuld met vragen
wat ik nog kan dragen
‘wijl jij, mijn ziel, benard.

’t Is uit mijn hart gegrepen
dat ik in ’t leven lijd
de dagelijkse strijd
zonder te zijn begrepen,
waarom geen toekomst meer
die nieuwe tijd verbeidt,
geen hoop verspreid,
doch sabelt deze neer.

Dank lof en eer in aanvaarding


Aan U zij eeuwig dank en eer
Aan U die ons vergeving schenkt
Na onze zonden telkens weer
Vergeeft en Uw gena gedenkt
Aan U die enkel liefde zijt
Aan U die ons in erbarmen ziet
Reik ons Uw hand zonder verwijt
Dan vrezen wij de toekomst niet
In vertrouwen kunnen wij dan gaan
Naar dat hemels paradijs
Geheel vervuld van U daar staan.