Honger


Vroeg is de morgen ontwaakt
nog vroeger was ik uit de veren
een mooie dag begroetend
die zonnestralen braakt
over lijnen van de einder
en kleurt de hemel rood

’t is slechts een onsje van ’t leven
een minitred in levensgang
waarin wij gaan dromen
met realiteit verweven
in onophoudelijke levensdrang.

Ach, mag het een onsje meer wezen?

Eigen wegen


Geef mij voeten geef mij handen
gedachten dat ik woorden spreek
leg niet mijn wil aan banden
zodat ik niet om vrijheid smeek

ik wil gaan over effen paden
lopend naar een verre horizon
niet vermoeid of zwaar beladen
naar daar waar de dag begon

gaan zal ik mijn eigen wegen
groetend mensen groot en klein
steeds behulpzaam en genegen
maar bovenal wil ik mijzelf zijn.