Idealisme


Zwijgend loop je ‘t pad
en bijna niets ziende
volg je vervlogen dagen
kou trekt door je hoofd
je hoort geen vogelzang.

Loopt stil verder
met koude wind
warmte en zon mijdend
de vredige streken
waar je rust vindt.

Je nevelig brein
vol angst en ellende
strijd lijkt gestreden
van het ideaal
wat je nauwelijks kende.

De kern heb je gemeden.

Geef een reactie Je eerlijke mening wordt zeer op prijs gesteld

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.