Zo lang nog


Hoe lang nog sta ik hier te wachten
Te wachten in weer en wind
Hoeveel dagen, hoeveel nachten

Nog schreit in mij het kind
Het kind dat gepasseerd door de tijd
Het wachten reeds zo moe is

Hoe lang sta ik hier te wachten

Iedere dag passeert het leven
En elk uur sterven ergens vele kinderen
Steeds duisterder worden nachten
En ergens rijst een rode maan

Hoe lang nog duurt het wachten

Geen sterren bekleden nog de hemel
En elke schaduw verbleekt
In de uren die nog resten van het wachten

Totdat de zon het duister verbreekt
Zolang zal ik nog wachten.

Gebruik van tijd


In gestage tik van seconden
verloopt traag de tijd
waarin wij steeds vonden,
maar raakten ook kwijt,
juiste wegen in ’t leven
in balans en evenwicht
om elkaar ruimte te geven
gunnend ieder levenslicht

in die gestage tik van seconden
vonden wij ook snel de tijd
elkaar dodelijk te verwonden
in woorden of in strijd.