Geboorte van een gedicht


Niet mijn mond
die woorden spreekt,
noch mijn brein
waaruit ze ontstaan,
ook niet mijn hand
die ze schrijft
en ze samen richt.

Geboren in mijn hart,
gewogen door mijn brein
worden woorden die ik spreek
geschreven met mijn hand
tezamen tot één geheel
uit het diepste van mijn ziel
gevoegd tot een gedicht.

Chagrijnerig gedoe


De wereld staat op z’n kop
iedereen roept “Móórd! en Brààànd!!”
loopt te kakelen als kip zonder kop
je vraagt af “Wat is er aan de hand?”

Oom Hoekstra keert z’n portefeuille om
maar stort alleen gebakken lucht
lange Mark loopt van zorgen krom
heel Nederland slaakt een diepe zucht.

Het enigst wat men aanschouwt
zijn lange gezichten vol rimpels
dat krijg je als je op luchtkastelen bouwt
en nergens straten vol met wimpels.

Toch loop ik vrolijk in de zonneschijn
te feesten, dansen en springen
voor mij niet ál dat chagrijn
d’r zijn nog zóveel mooie dingen.