Inspiratiebron


Op zoek door droog dor land
geen schoon om te begeren
slechts hier en daar een plant
meest cactussen die ik wil weren.

Rotsen enkel onvruchtbare steen
hoorde alleen roek en kraaien
geen vogelzang, geen frisse wind,
geen bloemen die land verfraaien.

Vruchteloos lijkt al mijn zoeken
en alsof het licht verdwijnt
vormt schaduw donkere hoeken
waar laatste sprankje hoop nog kwijnt.

Maar langzaam schijnt de horizon
en straalt het veel belovend licht
vanuit een helder schijnende bron
ontstaat weer een nieuw gedicht.

Blijvende herinneringen


Dromen van nog vele woorden
van leven in mooie herinnering
aan liederen of schone teksten
in ritme en metrum menig metafoor
klanken der Muzen als streling van gehoor

strelend als handen het lichaam
beroerend de mond als een zoen
omarmend de ziel het hart verwarmend
jouw ogen herkennend in ‘t denken
aan jouw warme woorden van toen.

Waarvoor ik koos


Foto; Vroeg ontdekken van de schepping

Soms weet ik niet
Wat ik ben verloren
En zoek ik vruchteloos
De waarden in het leven
Het doel
Waarvoor ik eens koos.

Ik zoek in woorden
En in klanken
De schoonheid die Hij schiep
Luisterend naar de akkoorden
Waarmee Hij ons tot vrede riep

Dan vind ik weer terug
De waarde
Van het verloren levensdoel

Sociale hulp


Schilderij; portret door Hans Versfelt

Van mij, mijn vriend, heb je geen blaam te duchten
Leef vrij zo jij het geluk denkt te vinden
Wat mij betreft mag jij je hart luchten
Zonder door regel of wet te laten binden

Ga je eigen weg, zoek in je hart de vrede
En wees overtuigd dat je naar het beste streeft
Dan vind je in elke gedachte wel rede
Dat je niet enkel voor jezelf hebt geleefd

Er is zoveel te vinden in sociale vormen
In vriendschap die ook werkelijke vrede biedt
Waar ieder zich houdt aan levensnormen
En ook de zorgen van ieder ander ziet

Daarom zal eigen weg nooit eenvoudig wezen
En heb je dikwijls menig kritiek te vrezen.

Als stuurloos schip


Als een schip dat deint op woelige baren
Over tomeloze verre zee
Laten wij ons dikwijls willoos varen
Met vele stromingen mee
Naar verre vreemde stranden
Op zoek naar ongewis geluk
Spoelen aan op vreemde stranden
En varen in de branding op de rotsen stuk

Zo zoeken wij in nevel naar onbestemd doel
Over onbekende wegen en paden
Bepalen richting louter op ons gevoel
Of enkel op goed geluk raden
Misschien zoals dat schip eens landen
Ergens ver over de horizon
Daar op de eeuwig vredige stranden
Tot waar nooit ons zicht nog reiken kon.