Opmontering


Ach beste vriend vergeet wat achter je ligt
En leef je leven vandaag, leef in ‘t heden
Gooi achter je de deur naar ’t verleden dicht
Vergeet ’t verdriet wat je hebt geleden

Kom vriend en recht je rug, ga moedig voorwaarts
Zit niet gevangen achter een open poort
Met gebogen hoofd ga je zo snel neerwaarts
Geniet elke morgen als de zon weer gloort

Ieders leven kent nu voor- en tegenspoed
Het is niet slechts rozengeur en maneschijn
Toch weet ik dat je ’t geluk eens weer ontmoet
En ben je dan verlost van onrust en pijn

Kom beste vriend,leef vandaag, wees vrij en dans
Bedenk, in elke morgen zit een nieuwe kans

Innerlijke peiling


In het diepe van mijn hart ben ik de kwaadste niet
Voor elk mens tracht ik heus de beste weg te vinden
En zie ik leed of droefenis, doet mij dat verdriet
Toch maak ik met mijn keus niet altijd goede vrinden

Ach, vele mensen oordelen vaak zo snel en licht
Alleen zo snel en ondoordacht naar de buitenkant
En zien geen inhoud van hart als werkelijk gewicht
Vandaar dat men gauw buiten samenleving beland

Hoeveel mensen op aard zijn beter dan wij denken
En hoeveel lijden er niet vreselijk veel pijn
Gewoon omdat wij hen te weinig aandacht schenken
Maar wij trekken ’t liefst alle mensen op één lijn

Zo moeilijk is ’t zien van de gedachten in ons hart
En ook ’t werkelijk medeleven van stille smart.

Positieve inkt


Nooit doop ik mijn pen in verzuurde inkt
Noch zal ik mijn papier met spot verminken
Ik verhoed dat mijn woord tot drek verzinkt
Noch zal mijn tekst op twee gedachten hinken

Liever schrijf ik mijn woorden tussen bloemen
In kleuren van lelie, jasmijn of rozen
Waar tussen vlinders vliegen en bijen zoemen
En meisjes lopen die lieflijk blozen

Laat iedereen dan zo mijn pennenvrucht lezen
Meegenietend op een zonnige dag
En net als ik vrolijk en opgewekt wezen
De dag besteden met een blijde lach

Dan wordt de pen niet in zure inkt gedoopt
Maar ervaart men hoe een lente dag verloopt.

Stil gevoel


Stil sta ik op de hoek te dromen
en voel de leegte in mijn bestaan
van alle kant zie ik problemen komen
kan soms de eenzaamheid niet aan.

En wachtend, ik weet zelf niet waarop,
vergaat de tijd in slechts weinig tellen
en holt uit als steen onder waterdrop
die uiteindelijk een oordeel vellen.

Leeg is mijn hoofd van ’t wachten
wachten op een zinvoller bestaan
er is toch meer licht dan de nachten
in het schijnsel van de flauwe maan.

Stil blijf ik op die hoek staan dromen
weet niet welke kant ik ooit zal gaan
zoek de nieuwe weg die moet komen
als ik aan de andere kant zal staan.

Maar in het onzeker wachten in de tijd
voel ik zachte banden die mij trekken
naar een plaats aan rust gewijd
waar woorden onze dode ziel weer wekken.

Liefde, begrip en respect


Als leven niet meer liefde is,
waarom zou ik hopen
op lengte-van-dagen
als ik dan nog heel lang
ellende en verdriet
moet verdragen.

Vul mijn dagen met liefde,
meer wil ik u niet vragen
dan begrip en wat respect,
af en toe waardering,
zaken waarvan de waarden
niet in mist vervagen.

Individuele rust en vrede


De gedachte dat ik hier loop
Tussen velerlei soortgenoten
Intrigeert mij in hoge mate
Zo weinig in uiterlijk verschillen
Maar even zoveel verschil
Van gedachten en mening
Allen individuen die lopen
In eigen gedachten met eigen wensen
Ieder verlangend naar rust en vrede
Maar wel individueel.

Mijn trouwste hulp


Hoe dikwijls heb ik niet jouw figuur bezongen
De lof geuit over de klanken van jouw stem
Misschien in termen als die van een kwajongen
Maar door jouw charme gedraag ik mij zo adrem

Nog ben je voor mij een vlinder in het voorjaar
De tere bries die zacht het riet doet wuiven
Verkoelende wind zacht strelend door mijn haar
En langs het strand het zand speels op doet stuiven

Ik bemerk jouw aanwezigheid alle dagen
Jij geeft mij steeds weer blijdschap en levenslust
Steeds kan ik aan jou weer inspiratie vragen
Vanaf de ochtend tot jij me welterusten kust

Mijn trouwe muze ik ervaar jou overal
Ik wil niet denken dat ik jou eens missen zal.

Terreur


Windstil maar in mijn hoofd raast nog steeds de storm
waar noch laag noch hoog de oorzaak van is
slechts enkel het gevolg van rusteloos gemis
verdriet en wanhoop door gebrek aan uitzicht en norm

buiten is de storm geluwd, wind is gekalmeerd
maar nog waait onrust aan in stille bries
een angst voor pijn bedreiging en verlies
omdat men in eeuwen nog nooit heeft geleerd

men zal met gevolgen moeten leren leven
niet meer aan denken vergeten wat is gebeurd
maar zou men toch niet beter kunnen streven

te voorkomen wat er in de wereld gebeurt
voor er door terreur nog meer levens sneven
en er dan nog meer doden worden betreurt.

Tijdelijkheid


Een naam in koude steen gebeiteld
bepaalt herkenning van verleden
geeft niet terug warmte die is geweest
erkent slecht het gemis in ’t heden
verzekert dat vervlogen is wat was
vergaan de hoop van jaren.

Is onze toekomst dan die naam
daar in die koude steen gebeiteld
aan welks voet de grond zich sloot
het werk van een leven lang
in korte tijd verbrijzeld
beëindigd door een wrede dood.

Schrijnend


Luister naar de woorden van de wind
de zangen van de bomen
branding waar zee het strand vindt
water en land tezamen komen.

Zie het graan golven op het land
kleur van duizenden gele aren
gevat in één gouden bestand,
een weelde niet te evenaren.

Luister naar de woorden van de wind
die van zo ver moet komen
de hulproep van het kind
dat slechts van genoeg kan dromen.

Zie de moeder bij het graf
van het kind dat zij baarde
waarvoor de aarde niet voldoende gaf
en zijn leven niet spaarde.

Als ’s morgensvroeg de zon weer gloort


In duistere nacht na lange wake en onrust
gevoel van verlatenheid en eenzaamheid
waar angst en onzekerheid beurtelings strijd
zijn wij van onze nietigheid zo vaak bewust

wachtend op de eerste tekenen van de dag
luisterend naar zachte toon van vogelzang
en kwetterend door onweerstaanbare drang
dat ieder naar eigen aard weer loven mag

dan barst in het al omvattend stralend licht
onze dank eer en lofzang naar U omhoog
in ruimte van eeuwigheid der hemelboog
onze verwachtingen enkel op U gericht.

Laat Heer, onze ootmoed in dank vertaald
’s morgens rijzen als Uw zon weer straalt.