Mijn mooiste roosje


Als een vlinder fladderde je door mijn tuin
Een fleurig plaatje tussen mijn bloemen
In een kleurrijk perk waar ook bijen zoemen
Je lied was als vogelzang in een eikenkruin

Laten wij weer wandelen tussen mijn rozen
Samen genieten in de frisse ochtenddauw
Laat mij kijken in je ogen zo hemelsblauw
En samen tussen de struiken minnekozen

Kom, wees weer die vlinder, die vogel met zijn zang
En wandel weer tussen mijn perken met bloemen
Het wachten op jou duurde zo vreselijk lang

Jou wil ik weer mijn mooiste roosje noemen
Jouw haren zien blinken in de zonneschijn
Dan kan voor mij geen dag meer mooier zijn.

Hoop


Waarheen ik in de toekomst ooit nog eens zal reizen
Dat alleen ligt in hogere sferen beslist
Of nu zon of maan en sterren de weg mij wijzen
Nog nooit was er een aards profeet die dit beter wist

Ik loop die wegen van geboorte tot mijn sterven
Tot aan het licht dat schijnt achter de horizon
En hoop tot zover niet langer rond te zwerven
Maar daar dan uit te rusten bij de levensbron

Een bron van zuiver water, helder als kristal
Een ware oase te midden van een woestijn
Schaduwen van palmbomen en verfrissing overal
Waar door koele wind rust en vrede eeuwig zijn

Daar hoop ik dat ooit die weg mij heen zal leiden
Dat is hoop op toekomst vol liefde en bevrijden.