Stil gevoel


Stil sta ik op de hoek te dromen
en voel de leegte in mijn bestaan
van alle kant zie ik problemen komen
kan soms de eenzaamheid niet aan.

En wachtend, ik weet zelf niet waarop,
vergaat de tijd in slechts weinig tellen
en holt uit als steen onder waterdrop
die uiteindelijk een oordeel vellen.

Leeg is mijn hoofd van ’t wachten
wachten op een zinvoller bestaan
er is toch meer licht dan de nachten
in het schijnsel van de flauwe maan.

Stil blijf ik op die hoek staan dromen
weet niet welke kant ik ooit zal gaan
zoek de nieuwe weg die moet komen
als ik aan de andere kant zal staan.

Maar in het onzeker wachten in de tijd
voel ik zachte banden die mij trekken
naar een plaats aan rust gewijd
waar woorden onze dode ziel weer wekken.

Geef een reactie Je eerlijke mening wordt zeer op prijs gesteld

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.