Terreur


Windstil maar in mijn hoofd raast nog steeds de storm
waar noch laag noch hoog de oorzaak van is
slechts enkel het gevolg van rusteloos gemis
verdriet en wanhoop door gebrek aan uitzicht en norm

buiten is de storm geluwd, wind is gekalmeerd
maar nog waait onrust aan in stille bries
een angst voor pijn bedreiging en verlies
omdat men in eeuwen nog nooit heeft geleerd

men zal met gevolgen moeten leren leven
niet meer aan denken vergeten wat is gebeurd
maar zou men toch niet beter kunnen streven

te voorkomen wat er in de wereld gebeurt
voor er door terreur nog meer levens sneven
en er dan nog meer doden worden betreurt.

Geef een reactie Je eerlijke mening wordt zeer op prijs gesteld

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.