Losse momenten


Dagen tellend blijf ik lopen
Ieder moment een tel vooruit
Al dromend van een happy-end
In woorden die mij ontbreken
En gedachten als roze wolken

Lopend tot het eind wat ik blijf zoeken
Een horizon bestaand uit enkel licht
Daar heb ik geen woorden nodig
Daarheen blijven mijn dromen gericht

Al gaande sterf ik duizenden doden
En sta ook duizenden malen weer op

Steeds weer blijft het leven mij roepen
Met dromen over een happy-end
Als ik kom daar bij die horizon
Bestaand uit enkel licht.

Natuurlijke dankbaarheid


Zag je in avondschemer stijgen
uit warme doorvochtigde aarde
een voile legde je over de landerijen
opstijgend als dank van dorstige natuur
omhulde vee en boerderijen.

Doodsheid van droogte even verdwenen
stuwing aan de kracht van het leven
die de aarde reeds eeuwen bezit
voorbeeld dat alles wat is gegeven
boven ontmoediging is verheven.

In bruisende kracht geeft als dank
heel het veld zijn veelkleurige schoonheid.