Meest fortuilijk


Laat wier fortuin in sterren staat geschreven
Hun voorspoed vergaren hoog als de bergen,
Behoudend naar eigen verlangen leven,
Geen tol van medemens of schepsel vergen.

Hij mag zijn hoogmoed spannen in gareel
Voor halen, hebben, houden van vermogen
En komt zo danig aan zijn royale deel
Om steeds zijn goed en have te verhogen.

Zo neme zijn geld en macht hem in bezit,
Is hij verslaafd aan aardse slijk gebonden,
Het vunzig stof der aarde dat hij aanbid,
Steeds verder zakt hij in de poel der zonden

Laat mij genoeg dat is genoeg, waarom meer?
De Godheid ziet boven sterren op mij neer.

Golven voor de toekomst


Als golven die op kiezelstenen stranden
als jagend tijdverschijnsel in de stormen
zal mijn gedachte strijden tegen banden
die leven klemmen tussen oude vormen

zo brengt een nieuwe dag het nieuwe licht,
maar wel in glans door oude zon beschenen,
dat wordt door ‘t oude duister niet ontwricht,
het helder schijnsel zal zijn krachten lenen

dan wordt in jonge tijd opnieuw geboren
begrip, ontsproten aan nieuwe bron,
en laat voor toekomst plannen horen
waar men in lange tijd van dromen kon

dan zullen golven over kiezelstranden
in rustig ritme puur, gezuiverd landen.

Laat mij de storm weerstaan


Heer, waar de golven woeden
van vijandigheid om me heen,
mij angsten dagelijks voeden
houd U mij daar op de been.

De stormen van tegenslagen
brengen mij steeds van de wijs
zodat ik niet meer kan dragen
de spot op mijn levensreis.

Laat mij in mijn twijfel niet verdrinken
als ik over de golven naar U wil gaan
vat U mijn hand voor ik zal zinken
laat mij de zeeën weerstaan
.
Geef dat de storm gaat liggen
door Uw woord van liefde en macht
dan zal ik rustig neerliggen
op plaatsen waar U op mij wacht.