Verdriet en hoop


Alsof je loopt door ’t leven
verwarmend of ook koel
in vele kleuren beschenen
over bemorste paden
stervende resten gevallen blad
wat eens lauweren van licht waren

langs donkere beelden
die star de aarde klemmen
schaduwen torsen zoals atlas doet
daartussen licht sprankelende feeën
dansend in slanke vormen
in een boeiend samenspel

tijden die herinnering brengen
na ’t sterven van overvloedigheid
tot ‘t witte doodskleed voor vernieuwing
dat verdriet bedekt met reinheid
hoop geeft op hernieuwd leven.

Geef een reactie Je eerlijke mening wordt zeer op prijs gesteld

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.