Goeie ouwe tijd?

?????????????????

Laat me denken aan tijden van weleer
niet beter ook niet slechter
gewoon andere tijden
toen wij nog beter voelden
de gulden een gulden was
even duur als nu de euro.

Ik denk aan die vroegere tijden
toen we nog minder gebruikten
‘t was niet betere ook niet slechter.

Ik kijk nu rond in deze tijd,
’t is niet slechter ook niet beter
de euro keldert net zo hard als de gulden
maar er wordt veel meer aangeboden
dat is meestal niet beter
maar dikwijls wel veel slechter.

Elisé de liberté


Hoeveel kleuren zie ik
over velden zweven
als nevelen van fantasie
of langs hemelbogen
tussen wolken grijs als lood.

’s Morgens in rood ochtendgloren
kleurend wolken water
veld en bos waaierend over
wouden en heuvels door
straten over huizen.

Overdag kleurt zacht zonlicht
velden en wouden groen
geeft gele stranden langs
blauwe zee blanke duinen
en heldere horizon.

In avondschemer zie ik
rood dat vervaagt in duistere
schimmen overgaand naar
donker van nachten waarin
wij op Gods bescherming wachten.

Geen wolkendek zo dicht


Mogen onder wolkendek en grauwe hemel
zon maan en sterren niet meer zichtbaar zijn,
elke zang overstemd door aards gewemel,
boven alle grauwheid straalt Uw zonneschijn.

Alle verdriet en tranen wilt U steeds stelpen
en ons reiken Uw troost en sterke hand
met gena en ontferming wilt U ons helpen
en leiden naar Uw eeuwig Vaderland.

Mogen wij U dan eeuwig dankbaar zijn
voor Uw liefde in steun en goede gaven,
die ons altijd ziet al zijn wij nog zo klein,
met Uw verwarmende spijs en wijn wil laven.

Fundamenteel


Mijn verleden wil ik laten zwijgen
aan het heden heb ik genoeg
niet alle fouten en ellende rijgen
aan de frustraties die ik droeg

in het heden wil ik bouwen
aan een pad om door te gaan
fundament om op te vertrouwen
in het leven stevig te staan

in de toekomst niet verstarren
begripvol met ieder om kunnen gaan
niet principe met dwang verwarren
maar ook andere mening juist verstaan.

Anti-inferno


Ik wens niet te schrijven over ellende
over verdriet en verdoemenis
maar zie dagelijks bloemen bloeien
hoor vogelzang in bomen
geniet van al wat leven is

geen geesten zullen mij kwellen
er bestaat geen God die verdoemt
al laait het vuur in de hel
op aarde heerst ook liefde
en begrip, weet dat wel

ik voel de zonnewarmte
baad mijn zielsgeluk in maneschijn
bewonder de fonkeling der sterren
wil genietend op de schepping zijn
en wil niet somber kniezen

ook ik bewonder Dante’s komedie
hij was een dichter van groot formaat
al beschreef hij zware straffen
op ’t eind van zijn “Divina commedia”
beschreef hij hemelse tijd die komen gaat.

Een grens bereikt


Welvaart is een nobel streven
als individu of als groep
rijkdom bereikt men niet door geven
over-de-balk smijten geeft ook troep
je moet ’t economisch bekijken
en beleggen in bonussen
wat vaststaat zal niemand over zeiken
kritiek kun je altijd nog sussen.

Valt men toch over financieelbeleid
en denkt men beter te weten
wees dan tot aftreden bereid
van gouden handdruk kan men jaren eten.
Ach, tijdens crisis zit men wel gebakken
al is men over de grens gegaan
dan niet met de stompe bijl gaan hakken
gewoon over de grens naar veiliger oord toe gaan.

Relativiteitsgedachte


Vele luchten heb ik gezien
evenals zo vele dagen
en steeds leek dezelfde zon
weer ander licht te geven
‘t blauw was even dikwijls
anders dan voordien

geen winter had dezelfde sneeuw
of ijslaag op het water
nooit was de lente even zacht
lammeren gelijk en vrolijk
bloemen en bloesem gelijk
in hoeveelheid en van kleur.

Bleef toch de wereld niet
zoals ze altijd was geweest
maar was ’t slecht mijn jeugd
die voorbij was gevlogen
als zucht van morgen- tot avondrood
en zal ik als eendagsvlieg sterven.

Gewoon de doorgaande tijd

Senior couple in park on Sunday walk.

De bomen hangen wat zwaar
bladeren verschieten van kleur
bloemen lijken mistroostig
en de wegen glimmen.

Dieren schuilen wat verder weg
vogels trekken naar ’t zuiden
mensen duiken dieper in hun jas
maar de wolken breken.

Flauw zonnelicht schijnt door ’t bos
geruisloos gaat de wind liggen
gekleurd blad valt naar de grond
de stilte wordt intens.

Geuren vullen weer het woud
het jaar is weer en maandje ouder
zoals ook de mens de jaren voelt
als zijn leeftijd door zijn leden woelt.

Inspiratiebron


Op zoek door droog dor land
geen schoon om te begeren
slechts hier en daar een plant
meest cactussen die ik wil weren.

Rotsen enkel onvruchtbare steen
hoorde alleen roek en kraaien
geen vogelzang, geen frisse wind,
geen bloemen die land verfraaien.

Vruchteloos lijkt al mijn zoeken
en alsof het licht verdwijnt
vormt schaduw donkere hoeken
waar laatste sprankje hoop nog kwijnt.

Maar langzaam schijnt de horizon
en straalt het veel belovend licht
vanuit een helder schijnende bron
ontstaat weer een nieuw gedicht.

Reisdoel


Er is een plek waar wij allen mogen komen
een heerlijke plaats waar wij allen welkom zijn
een plek van schoonheid, licht en louter zonneschijn
daar mogen wij rusten in schaduw van bomen

daar heerst eeuwig warmte van liefde en geluk
worden wij niet geweerd maar welkom geheten
zal het ons nooit ontbreken aan drinken en eten
zijn wij voorgoed gevrijwaard van zorg en druk

op die plek staan de aller schoonste bloemen
langs blinkend gouden paden waar wij lopen
verwonderd zullen wij ons gezegend noemen

straks als wij daar komen gaan de poorten open
van het ons eens beloofde hemels Paradijs
naar die plek waren wij ons levenlang op reis.

Mysterieuze klanken


Alles is ijdelheid opgebouwd in jaren
wijsheid is niets dan gebakken lucht
als water dat verdampt tot nevel
gaan gedachten in de vorm van een zucht
door een bos vol wingerd en varen
waart door de kruinen een zacht gerucht.

Een kreun zélfs als gefluister
van in alle stilte geleden leed
de hoop naar licht, vanuit ’t duister
waar geen mens meer raad mee weet,
toch klinken door ’t lover klanken van snaren,
zoals in het paradijs de wind ook deed.

Ruimer zicht


Over vlakke velden
of verre zeeën
tot aan de horizon
dwalen mijn gedachten
en voelen zich beperkt
door grenzen van gezicht.

Ach, kon ik daar ook zien
over de horizon,
de verre einder
nieuwe vlakke velden
nieuwe ruime zeeën
dan zie ik weer nieuwe kim.

Over de grenzen zijn
vlakke velden niet anders
deint de zee als overal
is einder ook oneindig
toch hoop ik daar te vinden
nieuw zien in ander licht.