Een zaadkorrel


Een hand raakt mij aan
als ik de herfst aanschouw
langzaam kleurend blad
steeds kaler wordende velden
dan denk ik,
“Ach, houd me nog even staand
dat ik in zon nog mag rijpen.
Stormen nog mag doorstaan
dat ik als stervend zaad
de aarde mag bereiken
nadat mijn leven voedsel
voor nageslacht heeft verzamelt
dat kracht uit mijn bron verspreid
als de zaadkorrel
die mij is voorgegaan.”

Geef een reactie Je eerlijke mening wordt zeer op prijs gesteld

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.