Nevelige herfstmorgen


Nader kwam je over velden als
witte sluier verhullend wat deze dag
weer brengen zou in frêle gedaante
gerezen uit het water als schone nimf.

Gouden glans schijnt over je
golvende haren die strelen wuiven
over vlaktes, vallen als serpentines
in lokken door lommerrijk blad.

In vorderen der morgen baar je
nieuwe gezichten van kleuren en
vormen in schoonheid nieuw leven
van dood om hoop weer te geven.