Genieten van herinneringen


Hoe zou ik ooit kunnen vergeten
dagen die wij toen samen waren
hebben gesproken in ’t licht der zon
lachten tot ver in duistere nachten
vrijden tot volgende ochtend begon
tijden vol jeugd, liefde en dans

samen als verdwaasde lampreien
stoeiend en schaterend door weiden
zorgen waren enkel goed voor morgen
de dag van vandaag was voor ons alleen
horizon werd nergens onderbroken
was ruim vrij en onnoemelijk ver

nu zal ik nooit vergeten de dagen,
die we hier zitten voor ons huis in de zon
mijmerend over gesprekken die we voerden
gisteravond bij het licht van de lamp,
herinneringen van vroegere dagen
toen wij genoten van jeugd, liefde en dans.

Tijden verbergen


Zoveel hebben wij vergeten
is uit ons brein gewist
of willen gewoon niet weten
wat vroeger is beslist

tot wij oude gebouwen betreden
die ons naar ’t verleden brengen
en vragen dan naar de reden
dat wij weinig aan vroeger denken

of wij vinden die foto van een vriend
die wij zolang reeds hebben verloren
die achteraf toch niet heeft verdiend
dat wij niets van ons lieten horen

dan denken wij aan verborgen tijden
die wij bewust of onbewust
uit onze gedachten mijden
te gemakkelijk in slaap hebben gesust