Blijf zien en horen


Waai over water en velden
over halmen van graan of riet
door de bomen en om rotsen
emotie van lach of verdriet
toon schuilende luwte zelden.

Beweeg als in zachte bries
het tere lover aan de twijgen
in een eenheid met ruimte
en horizon in gloeiende kleur
laat wereldleed nooit zwijgen.

Zoek in de verste uithoeken
verbinding tussen hemel en zee
breng vertroosting van lijden
hoor wat daar de noden zijn
breng ze in woorden mee.

Ontwaken van de dag


In stilte verdwijnt duister
op het veld verspreidt dauw
toont ochtend in schone luister
als sierlijk gesluierde vrouw.

Stilte wordt verbroken uit bomen
moment waarop de dag heeft gewacht
de wereld ontwaakt uit dromen
versierd met parelen en smaragd.

Langs lanen hangen in haar haren
edelstenen in tal van schittering
wind speelt door ‘t riet als op snaren
melodie van pure betovering.