Moeizame start


Nog is de nacht in mijn hoofd niet geblust
bij het kieren van de eerste zonnestralen
nauwelijks ben ik mij van mijn zijn bewust
of de dagtaak komt mij van mijn bedstee halen

in de ban van onwezenlijk tweeduuster
zoek ik mijn pad langs wel bekende weg
word gaandeweg mijn zijn bewuster
en het doelbereik door zelfoverleg

stilaan verdwijnt door zonnestraal
en vogelzang de nachtelijke duisternis
ontplooit mijn bewustzijn maximaal
word ik weer wakker en dauwfris.

Geef een reactie Je eerlijke mening wordt zeer op prijs gesteld

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.