Apocalyps 4


Wanneer zal het laatste woord gesproken zijn
Wie zal het hier op aarde dan nog horen
Het woord als gebroken brood en vergoten wijn
Het woord eens gesproken door hemelkoren

Wie zal geloven dat het stil zal zijn over de aarde
Een wereld die verkrampt in barensnood
En die geen woord van liefde en gena bewaarde
Zich zelf dreef naar het kruis van de dood

Wie zal het laatste woord over deze aarde spreken
Getergd door onwil en door ongeloof
Door een volk dat van al Zijn paden is geweken
Voor al Zijn woorden van liefde doof.

Passievol


Als een helder ochtendlicht
Is de schijn van jouw ogen
Als glanzend diamant in je gezicht
Die zonneschijn verhogen

Je stem klimt als die van een cherubijn
In talrijke klanken en akkoorden
Je lach is als sprankelend zoete wijn
Voor je passie heb ik geen woorden

Je geurt naar rozen en violen
Naar bloemperken in de zon
Waar vlinders vliegen in kapriolen
Ik wilde dat ik daarbij wezen kon

En steeds gaan mijn gedachten
Naar een nacht vol sterren en maneschijn
Zwaar valt mij reeds het wachten
Dat ik dan langdurig bij jou kan zijn.