Vuur dat vuur blust


Als een brandhaard is soms het leven
Waarin je verschrompeld en verschroeit
Aangewakkerd door tegenwind
Laaiend door dorre oude takken
En geen brandwacht die komt blussen
Je voelt je als in eenzaam vuur

Slechts kan een diepere warmte bekoelen
Warmte met armen om je heen
Die brand de verzengende hitte
Tot een koele zachte bries en zet je
In vuur en vlam voor verdere levensduur

Geef een reactie Je eerlijke mening wordt zeer op prijs gesteld

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.