Droom


Ik droomde van een tuin vol bloemen
Vlinders en vogels vlogen er bij tal
En tussen planten hoorde je bijen zoemen
In het midden ruiste een blanke waterval

Vele paden leidden mij door perken met rozen
En schenen alle naar één kant te gaan
Ook ik heb daar een weg gekozen
Voor ik verwonderd in het midden van die tuin bleef staan

Daar stond een troon waarvan helder licht kwam stralen
En een warme stem sprak mij zo vredig aan
Kom verder Mijn zoon sta niet te dralen
Verwarm je in mijn licht voordat je verder zult gaan

En na dat ik ontwaakte in de morgen
Hoorde ik nog die zachte lieve stem
Kon ik weer verder zonder zorgen
Al mijn lasten liet ik achter bij Hem.

4 gedachten over “Droom”

    1. Inderdaad is dat heel mooi Alexander. Dit is beschreven als een droom, maar toch geloof ik dat er na de dood ook een voortzetting van het leven zal zijn. Wat zou dit leven anders voor waarde hebben. Dan zouden we toch net als in de gehele kosmos in een loodzwart gat vallen in het totale niets waar nóg minder aandacht en/of liefde voor elkaar is dan nu hier in dit leven. Bovendien, ik heb dit al zo dikwijls geschreven, als er geen God en/of bovenaardse macht zou zijn, hoe zou dan ooit het eerste leven kunnen zijn ontstaan. De wetenschap doet dan wel of ze alles weet en kan, maar een primaire vorm van leven ontwikkelen uit het niets is ook voor hen een onmogelijkheid. Laat staan dat ze in staat zijn een ontwikkeling en vormgeving in het leven te geven zoals de huidige. Ze “besturen” dan zogenaamd wel de samenleving en de wereldproductie, maar zie eens rond wat dat dan wel een chaos teweeg brengt.

Geef een reactie Je eerlijke mening wordt zeer op prijs gesteld

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.