Over dat ene pad

Laan met rij bomen, herfst in de Kaapse Bossen bij Doorn, Utrechtse Heuvelrug, Utrecht

Zoveel wegen welk ik nooit heb begaan
Zoveel paden ben ik voorbij gelopen
Angst voor onbekende heeft zo dikwijls
Mij bekropen op vele plekken waarheen
Bekende routes mij richting wijzen
Hoe vaak heb ik voor verrassingen gestaan

Slechts één pad wil ik blijven volgen
Zal vallend en opstaand ‘t eind bereiken
Vechtend om gekwetst en gekneusd
Straks over de finish te gaan
Na een weg onbekende gevaren en angst
Kies ik toch dat ene pad, ’t pad van mijn hart.