Eeuwig feest


Niet eeuwig duurt het feest
dat ik op aarde zou wensen
draag nog de stof
van velours en zwart satijn

de pijnen

zie nog de ellende die er is
en hoor het bitter klagen
kom leid mij voort
tot aan die diepe kloven
daar waar die brug nog is
waarover ik niet
de last kan dragen

van het lijden

snijd het dan af
ik zal niet klagen

maar wachten op jou
daar aan die overkant
om jou
dan naar die tuin
van eeuwig feest te dragen.

Geef een reactie Je eerlijke mening wordt zeer op prijs gesteld

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.